Bron: Afstandmeten.nl (OSM)
Tip 1📌: Technische routegegevens
Tip 2📌: Virtuele 3D-beleving van route
Een bergronde in de Kennemerduinen – thuiskomen tussen de Noord-Hollandse heuvels
Vandaag stond er een bergronde op het programma. En niet zomaar eentje, maar een ronde die bij mij toch wel tot de favorieten behoort.
Als Noord-Hollandse Limburger blijven de heuvels en duinen van Noord-Holland een bijzondere aantrekkingskracht houden. Hoe dat komt? Waarschijnlijk heeft het alles te maken met mijn Haarlemse roots en de band die ik nog altijd heb met de KennemerRunners.
Een paar keer per jaar probeer ik de gelegenheid te vinden om mijn voormalige loopmaatjes op te zoeken. Meestal zijn dat de spreekwoordelijke krenten uit de pap: een rondje Haarlem, een bergloop, een barbecue of de traditionele nieuwjaarsbijeenkomst. Het zijn momenten waarop hardlopen en gezelligheid moeiteloos samengaan.
Vandaag was er keuze uit drie verschillende rondes. Gezien mijn huidige conditie was de keuze snel gemaakt: de Kleine Bergronde van circa 12 kilometer.
Een prima afstand om lekker door de Kennemerduinen te struinen, zonder dat het een uitputtingsslag wordt.
En wat deze ronde extra bijzonder maakte? De Starreberg maakte onderdeel uit van het parcours. Mijn persoonlijke favoriet onder de duintoppen van de Kennemerduinen!
De Starreberg: niet de hoogste, wel mijn favoriet
Wie op de Starreberg staat, begrijpt waarschijnlijk meteen waarom ik deze plek zo waardeer. Het is niet de hoogste duintop van het gebied, maar het uitzicht maakt veel goed. Je kijkt uit over het karakteristieke duinlandschap met zijn glooiende hellingen, open zandvlaktes en afwisselende begroeiing.
De Brederodeberg mag dan met circa 45 meter NAP de hoogste top van Nationaal Park Zuid-Kennemerland zijn, voor het uitzicht hoef je daar niet naartoe. De klim door het dennenbos is best pittig, maar eenmaal boven zorgen de bomen ervoor dat het weidse panorama grotendeels ontbreekt.
Geef mij dan maar de Starreberg!
De route: twaalf kilometer genieten
De start en finish van deze bergronde liggen bij de parkeerplaats nabij de Watertoren van Overveen | WOC tennispark. Een herkenbaar vertrekpunt, want vanaf de Konijnenberg is deze watertoren goed te zien.
We passeren het WOC-tennispark en de Volkssterrenwacht Copernicus, voordat we via ingang Koevlak het Nationaal Park Zuid-Kennemerland binnenlopen.
De Konijnenberg en het eerste panorama
Na ongeveer twee kilometer bereiken we de Konijnenberg. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht op onder andere 't Wed en de Watertoren. Een prima plek om even stil te staan en het landschap in je op te nemen.
Kijk je richting het zuiden, dan kun je ook de Bokkenberg herkennen.
Verder noordwaarts wacht opnieuw een prachtig panorama, ditmaal in de richting van de Lichtbakkeet. Dit bijzondere uitzichtpunt ligt midden in het duingebied en biedt een weids uitzicht over de omliggende duinen en bossen. Bij helder weer zijn zelfs de omgeving van IJmuiden en de schoorstenen van de hoogovens zichtbaar.
Het Vogelmeer en de Hazenberg
Na ruim vier kilometer passeren we het Vogelmeer. Een bijzondere plek in de Kennemerduinen, waar rust en natuurbeleving centraal staan. Het meer is in 1952 aangelegd en vormt tegenwoordig een belangrijk leefgebied voor watervogels.
Na het Vogelmeer volgt een beklimming richting de Hazenberg. Met ongeveer 32 meter NAP is dit een van de mooiste uitzichtpunten in het gebied. Vanaf de top kijk je uit over het duinlandschap, met bij helder weer zicht op de Noordzee, Zandvoort en Overveen.
De Bruid van Haarlem
Verderop, langs de Stroweg, komen we bij een bijzonder stukje duingeschiedenis: de Bruid van Haarlem.
Dit is een markant paraboolduin, een duinvorm die door de invloed van de wind is ontstaan. De naam verwijst naar het wilgenroosje. Na de bloei verschijnt er wit zaadpluis, waardoor de noordhelling vroeger in de nazomer op een witte bruidssluier leek.
In 2003 werd de begroeiing verwijderd om het stuivende zand weer de ruimte te geven. De wind kreeg daarmee opnieuw vrij spel. Op 6 april 2006 werd de Bruid van Haarlem officieel onthuld als aardkundig monument van de provincie Noord-Holland.
Een mooi voorbeeld van hoe natuurbeheer niet altijd betekent dat alles moet worden vastgelegd. Soms moet je de natuur juist de ruimte geven om haar eigen gang te gaan.
Mijn favoriete duintop: de Starreberg
Na het noordelijke gedeelte van het Vogelmeer gaat de route verder door het afwisselende duinlandschap. Ongeveer twee kilometer later bereiken we mijn favoriete plek: de Starreberg.
Met circa 30 meter NAP misschien geen indrukwekkende hoogte als je het vergelijkt met de Limburgse heuvels, maar de omgeving en het uitzicht maken deze duintop voor mij bijzonder.
Even genieten, voordat we de route vervolgen.
Een paar honderd meter verder verschijnt de Oosterplas in beeld. Ook hier is het heerlijk om even om je heen te kijken. Daarna volgen nog enkele kilometers door het duingebied en komt ingang Koevlak weer in zicht.
We passeren ook het bezoekerscentrum De Kennemerduinen | Duincafé. Een aanrader voor wie meer wil weten over de flora, fauna en ontstaansgeschiedenis van dit bijzondere natuurgebied. En wie na een wandeling of trailrun nog even wil nagenieten, kan terecht in het Duincafé.
Meer dan alleen hardlopen
Na afloop wacht nog een minstens zo aangenaam onderdeel van de bergrond(s): de door de KennemerRunners zelfgemaakte en / of zelfgekochte lekkernijen.
Het lijkt inmiddels bijna een onderlinge competitie te worden. Wie heeft deze keer het lekkerste gebakken?
Het was werkelijk een proeffestijn. Verschillende creaties kwamen voorbij en natuurlijk ontbrak het niet aan de nodige gezelligheid.
Met een voldaan gevoel, mooie herinneringen aan de route en een goed gevulde maag was het tijd om afscheid te nemen van de loopmaatjes en terug te keren naar het hotel.
Tot slot
Soms hoeft een hardloopronde niet snel, lang of bijzonder uitdagend te zijn om indruk te maken.
Het zijn juist de kleine dingen die zo'n dag waardevol maken: een vertrouwd landschap, een favoriete duintop, oude loopmaatjes en natuurlijk een lekker stukje zelfgebakken of gekochte taart.
De Kennemerduinen blijven voor mij een bijzondere plek. Misschien ben ik inmiddels een beetje Limburger geworden, maar mijn Noord-Hollandse roots raak ik niet kwijt.
En wie weet, tot de volgende bergronde!
INFO | BRONNEN | SCHERMPRINT | VIDEO
Bron: Actueel Hoogte Bestand