Col du Vam en het Dak van Drenthe
Vandaag stond een kort mountainbikeritje van 7,3 kilometer op het programma over de Col du Vam (48 m NAP), en het Dak van Drenthe (63 m NAP). Deze kunstmatige heuvel (twee hoogtes in één) bij Wijster heeft onder fietsers inmiddels een bijna legendarische status. Niet voor niets wordt hij regelmatig de Drentse Mont Ventoux genoemd.
Hoewel de klim geen Alpenhoogtes bereikt, voelen de steile hellingen verrassend serieus aan. Voor wielrenners en mountainbikers zijn het prima kuitenbijters waar je meer hoogtemeters maakt dan je in Drenthe misschien zou verwachten.
Wat mij vooral opviel was het landschap. Bossen, glooiende heuvels en fraaie vergezichten zorgen ervoor dat je soms even vergeet waar je eigenlijk rijdt. Toch volgt al snel de ontknoping van het verhaal: de Col du Vam is geen natuurlijke heuvel, maar ontstaan door afvalverwerking. De installatie naast het gebied draaide vandaag volop en er lagen alweer nieuwe "bergen" klaar voor de toekomst.
Een kleine anticlimax misschien voor liefhebbers van puur natuurlijke hoogteverschillen, maar tegelijk maakt juist dat verhaal de Col du Vam zo bijzonder. Het is een plek waar sport, landschap en menselijke vindingrijkheid samenkomen.
Het echte hoogtepunt van deze Vaderdag wachtte echter bij terugkomst op de parkeerplaats. Daar verscheen een lief berichtje van dochterlief, met als verrassing een prachtige poster voor paps. Mooier dan dat wordt een dag eigenlijk niet. Soms zijn het niet de hoogtemeters, maar de kleine momenten die je het langst bijblijven.
